The Manhattan Transfer - The Originals

De golf van nostalgie in de jaren '70 was voor de New Yorkse groep, de Manhattan Transfer, de gedroomde wave om hun sublieme mix van jazztrends, boogie-woogie en bop tot een vocale,   gladde en licht commerciële sound te smeden.

Oorspronkelijk opgericht in 1969, nam het kwartet verschillende albums van jazz standards en  R & B/pop  op.

Ze waren met voorsprong de meest populaire jazz vocale groep van hun tijd, en de meest getalenteerde van alle sinds de hoogtijdagen van Lambert, Hendricks & Ross tijdens de vroege jaren '60.

In 1972 huurde Tim Hauser (oprichter en inspirator) vocalisten Laurel Masse en Janis Siegel in. Het trio vormden opnieuw de Manhattan Transfer later dat jaar met toevoeging van Alan Paul. 

 

De groep werd populair na een paar zeer gesmaakte optredens op een paar New York hotspots en nam een "nieuwe" debuutelpee op, met de hulp van de groten uit de jazz wereld (waaronder Zoot Sims, Randy Brecker, Jon Faddis, en Mel Davis). Met vocale covers van "Java Jive" en "Tuxedo Junction" en een Top 40 hit als "Operator" sloeg dit album in als een bom.

De volgende twee Manhattan Transfer albums, “Coming Out” en “Pastiche”, beperkten de jazz invloed tot een minimum ten gunste van covers uit de hele muziek gemeenschap, van Nashville tot Los Angeles en Motown. Een single van “Coming Out”, de ballad “Chanson d'Amour”, werd nummer een in Groot-Brittannië.

Laurel  Masse vertrok in 1979 voor een solocarrière en werd vervangen door Cheryl Bentyne.

Hun volgende langspeler bevatte weer meer jazz, waaronder hun meest bekende nummer "Birdland", de ode aan de Bop geschreven door Weather Reports toetsen man Joe Zawinul enkele jaren eerder.

Sindsdien volgt de groep zijn eigen weg. De sublieme mix van allerlei muzieksoorten, doowop, r&b, jazz, bop, enz zijn het merk van de Manhattan Transfer.

 

In hun lange carrière hebben ze heel wat nummers gecoverd. Dit zijn er een paar :

1930 Fred Waring's Pennsylvanians - Love For Sale
1939 Erskine Hawkins Orchestra - Tuxedo Junction
1939 On a Little street in Singapore - Glenn Miller
1940 The Ink Spots -Java Jive
1941 A Nightingale Sang - Ray Noble & his Orchestra
1943 Bing Crosby - Poinciana
1945 Let It Snow - Vaughn Monroe Orchestra
1947 Four Brothers - Woody Herman Orchestra
1950 You Can Depend On Me (1932) - Earl Hines
1954 Sister Wynona Carr - Operator, Operator
1954 The Cadillacs - Gloria
1955 Zindy Lou - The Chimes
1956 Speak Up Mambo - Al Castellanos & Orchestra
1957 Art & Dotty Todd - Chanson d'Amour
1958 Ray Charles - Rockhouse
1958 Roy Hamilton - Don't Let Go
1958 The Videos - Trickle Trickle
1959 Operator - Friendly Brothers (de directe inspiratie voor de MT)
1965 The Ad Libs - Boy from New York City
1976 Je Voulais Te Dire Que Je T attends - Michel Jonasz
1977 Birdland - Weather Report

Sunny and the Sunglows - Talk to me (1963)

Sunny and the Sunglows (later ook bekend als Sunny en de Sunliners) kwamen uit San Antonio, Texas.

De groepsleden waren allen chicanos met uitzondering van Amos Johnson Jr, en hun stijl was een mix van rhythm and blues, Tejano, blues, en mariachi.

Hun eerste opnames waren voor een eigen label, Sunglow. Okeh Records pikte hun eerste single op ("Golly Gee") en zorgde voor nationale distributie. 

 

Met Huey P Meaux, een producent uit Louisiana en eigenaar van Tear Drop Records, namen ze in 1963 deze ongelooflijke versie van Little Willie John’s “Talk to me” op.  De single "Talk to Me" "Every Week, Every Month, Every Year"  werd uitgebracht op Tear Drop Records (# 3014) en steeg naar # 4 op de Adult Contemporary chart, # 12 op de Amerikaanse Black Singles Charts en # 11 in de Billboard Hot 100 in het najaar 1963.

Er volgden nog een aantal andere covers -. 'Rags to Riches' (Tony Bennett) / "Not Even Judgment Day", "Out of Sight- Out of Mind "(The Five Keys)/w " No One Else Will Do ", en" La Cacahuata "(The Peanuts) /" Happy Hippo "

Dit is die single uit 1963.

Talk to me

Every Week, Every Month, Every Year

The Chants

In de reeks "Vergeten Helden" wil ik het vandaag eens hebben over The Chants.

The Chants waren een Doo Wop groep uit Liverpool. Zij begonnen in 1962 als “the Shades”  en bestonden uit Joe Ankah, Eddie Ankah, Nat Smeda, Alan Harding en Eddie Amoo.

The Beatles waren grote fans van de groep en hebben hen zelfs begeleid in the Cavern. Brian Epstein is een tijdje hun manager geweest; maar dat duurde niet lang.

The Chants waren een van die ontelbare groepjes die aan de oorsprong van de Merseybeat lagen.

Ondanks het feit dat dit een geweldig goeie groep was is de naam “The Chants” nu volledig verdwenen, zelfs uit het collectieve geheugen. De groep bestond tot in 1975.


 

 

The Chants waren anders dan de rest van de beat groepen in Liverpool. Eerst en vooral waren ze zwart en een vocale groep in de stijl van de grote doo wop groepen uit Amerika.

In september 1962 deden ze een auditie in de Cavern maar ze beschikten niet over een begeleidingsgroep. Daarom boden the Beatles aan hen te begeleiden. John was immers bevriend met de zanger; Eddie Amoo. Brian Epstein had een probleem. The Beatles moesten de hoofdact zijn, en niet zo maar een begeleidingsgroepje.

Toch zette John Lennon zijn wuilletje door. In  november 1962 maakten the Chants hun debuut in the Cavern met de Beatles in steun. The Chants zongen, begeleid door the Beatles,  'Duke Of Earl', 'A Thousand Stars', '16 Candles 'en' Come Go With Me 'voor een enthousiast publiek. De set duurde ongeveer 20 minuten

Epstein werd zelfs korte tijd hun manager maar door gebrek aan interesse van “Eppie” viel dat gauw in het water.

The Chants maakten een aantal singles, maar buiten Liverpool waren ze absoluut onbekend. 




 
Gefilmd door Granada TV in 1964 is dit een mooi voorbeeld van hoe Liverpool er in die tijd uitzag. The Chants zingen “I could write a book” op Merseyside. Het is een hartelijk stukje, vooral de close-ups van een aantal zwijmelende meisjes.

“I could write a book” was hun tweede single (Pye 7N 15591 1964)

Tijdens het wekelijks programmam “Juke Box Jury”,  met deze keer de Four Fab in de jury, kreeg het nummer het maximum “Four thumbs Up”. In de hitparade was het nergens te bespeuren.

                                  The Beatles met the Chants en Little Richard


Dit waren hun eerste PYE singles:

I Don’t Care/Come Go With Me. (Pye 7N 15557. 1963).
I Could Write A Book/A Thousand Stars. (Pye 7N 15591. 1964).
She’s Mine/Then I’ll Be Home. (Pye 7N 15643. 1964).

The Four Tunes - I Understand (1954)

The Four Tunes - I Understand (1954)

Nu we het er toch over hadden, hier zijn die Four Tunes.

 

Covers zijn : June Valli (1954) , Bill Dannell (1959) , Johnny Ferguson (1960) , G-Clefs (1961) [top 10 US als I Understand (Just How You Feel)], Freddie & The Dreamers (1964) [top 5 UK], Herman's Hermits (1965) [als I Understand (Just How You Feel)].

De melodie is gebaseerd op "Auld Lang Syne"

The Four Tunes - I Understand

Freddie and the Dreamers 


Herman's Hermits

The Spiders - I'm Slippin' In (1954)

Na een nachtje stappen "with the boys" ... I'm slippin' in...

Leonard "Chick" Carbo, Oliver Howard, Matthew West, (Bottom L-R) Joseph Maxon, en Hayward "Chuck" Carbo.

Samen "The Spiders" uit New Orleans.

Als Bonus nog hun grootste hit,  "Witchcraft" ook uit 1954.

The Marvelows - I Do (1965)

Melvin Mason (Lead), Jessie Smith (First Tenor), Willie "Sonny" Stevenson (Second Tenor), Frank Paden (Bass) en Johnny Paden (Tenor)

Deze Vocalgroup uit Chicago Heights, Illinois, gebruikten dit nummer jaren als stemopwarmer gebruikten vlak voor optredens. Tot er iemand op het idee kwam dat repetitienummer nu ook eens op plaat te zetten.

Gecoverd door de J Geils Band (1977)

The Marvelows - I Do (1965)

The J. Geils Band - I Do (1977)

The Tads – Bumble Bee (1960)

The Tads – Bumble Bee (1960)
(Leroy Fullylove)

The Tads waren een van de vele doowop groepen uit Phoenix, Arizona deze keer. Ze bestonden uit Leroy en Charles Fullylove, Emerson Bilton, and Henry Thompston. Leroy schreef en zong lead.

Wij kennen de song vooral van The Searchers, die het op hun beurt kenden van LaVern Baker.

Covers : LaVern Baker (1960) [ook voor Atlantic, later opgenomen, eerder uit], Billy Fury (1963) , Searchers (1965) , Straitjackets (2001) , Mojo Gurus (2003) , Heavy Trash (2009) [met Jon Spencer],

The Tads

LaVern Baker

The Velvets - Lana (1961)

The Velvets - Lana  (1961)
(Orbison/Melson)

In 1960 kwam de groep in het vizier van de Texaan Roy Orbison.  Hij raadde de groep aan bij zijn vriend en eigenaar ven Monument Records, Fred Foster.Deze had zopas “Only the Lonely” geproduced voor Roy in Nashville. 

Foster noemde de groep “Virgil Johnson and the Velvets” wat al snel “The Velvets “ werd

De groep nam een aantal singles op zoals “That Lucky Old Sun "/" Time And Again " en" Tonight (Could be the Night) "/" Spring Fever ".  Roy Orbison had de twee B-kanten geschreven.

De volgende release was  "Lana" / "Laugh”, beide geschreven door Orbison en Joe Melson.
Roy Orbison zou het nummer pas vijf jaar later opnemen, met de Velvets als backing groep.

Monument nam in totaal negen singles op met de groep.

The Carnations - “Long Tall Girl” / “Is there Such a world“ (1961)

Deze groep heette eerst “The Startones” en wanneer ze naar Chicago gingen om background vocals te doen o.m. voor Bo Diddley (Crackin’ Up en Don’t let it go) veranderden ze hun naam in “The Carnations”

Ze komen uit Bridgeport Connecticut en bestonden uit Carl Hatton, Arthur Blackwell, Matthew Morales, Alan Mason en Harvey Arrington.

“Long Tall Girl” werd opgenomen op 2 Maart 1961 en uitgebracht in Oktober van hetzelfde jaar. De B kant was een Ballad “Is There Such A World”. De plaat werd uitgebracht op het ondermerk van Beltone Records, Lescay.

De groep werd ontbonden toen de jongste leden van de groep vaan het Leger gingen (1962)

Verder weten we weinig of niets over deze groep, maar het nummer “Long Tall Girl” is werkelijk bijzonder.

Ik heb de Originele single

Hier zijn :

Long Tall Girl

Is there Such a world 

EN...

“Long Tall Girl” een alternatieve opname, met valse start en werkelijk subliem !!!. Voor mij beter dan wat op de single stond.

The Marcels - Blue Moon / Goodbye to love (1961)

Dit vijftal werd gevormd in 1959 in Pittsburg. Het was een van de weinige groepen waar zwart en blank naast elkaar stonden.

Na een paar vruchteloze probeersels besloot de groep begin 1961 nog maar eens een gokje te wagen en samen met baszanger Fred Johnson, de tenoren Ronald Mundy en Gene Bricker en leadzanger Cornelius Harp trokken de heren naar de Colpix Studio van Stu Philips.

Stu was niet meteen verliefd op hun repertoirekeuze, maar hij wou hun toch een eerlijke kans geven. Stu stond er wel op dat ze ‘ Blue moon’ zouden inblikken omdat hij nogal een zwak had voor die beresterke compositie van Rodgers en Hart.

Aanvankelijk bleven  the Marcels nee knikken , maar na wat aandringen werd het nummer ingeoefend en na een uurtje hadden ze het onder de knie. Het moest en zou een novelty-aanpak krijgen met speciale aandacht voor de basstem van Fred Johnson die de opvallende intro voor zijn rekening nam (intro was gebasserd op de hit ‘Zoom’ van the Cadillacs). Het werd dringen qua kostbare tijd, want er bleven amper 10 minuten studiotijd over om het liedje in te zingen, maar dat bleek ruim voldoende om van ‘Blue moon’ een Amerikaanse golden oldie te maken. Op 3 april 1961 prijkt het nummer op 1 in de Amerikaanse top 100 .

De B Kant was "Goodbye to love"

Blue Moon

Goodbye to love

The Avantis – Keep on Dancing (1963)

The Avantis – Keep on Dancing (1963)
(Allen Jones/Andrew Love/Richard Shann)

The Gentrys waren een Garage rock band uit Memphis, Tennessee. Hun monsterhit “Keep on Dancing” garaakte tot nummer vier in de Billboard Charts. De groep hield op te bestaan in 1966.

“Keep on Dancing” was een cover van een song van the Avantis, een Zwarte vocalgroup uit West Memphis. In de handen van de Gentrys werd het een van de anthems voor de zgn. Garage Rock.

Hier is de originele Doo Wop versie van The Avantis.

The Chains - I can learn (1963)

Ik weet helemaal niks over deze groep. Waarschijnlijk gaat het om (Ruben and) the Chains. Een doowop groep uit Houston Texas. 

Maar wat een prachtige plaat is dit.

The Scott Brothers - Lost love (1960)

Horace Scott (broer), Warren Scott (broer), Amos Scott (broer) en Adolphus Scott (oom).

Ze kwamen uit Washington DC.

Ze maakten elf 45rpm singles tussen 1959 en 1963.

Deze is uit 1960