5 Oktober 1962 - The Beatles - "Love me do"

Love Me Do is een nummer van The Beatles, geschreven door John Lennon en Paul McCartney. Love Me Do werd in 1962 uitgebracht als de eerste single van The Beatles in Engeland. Hoewel het geen grote hit werd en slechts de 17e plaats in UK Singles Charts bereikte, betekende deze plaat de landelijke doorbraak voor The Beatles. Love Me Do verscheen in 1963 ook op Please Please Me, het eerste album van The Beatles.

Hoewel Love Me Do in 1962 is uitgebracht, is het nummer al in 1958 geschreven door Lennon en McCartney. In die tijd schreven Lennon en McCartney regelmatig nummers in het ouderlijk huis van McCartney aan Fourthlin Road in Liverpool terwijl ze spijbelden van school.

 

McCartney en Lennon lijken verschillende herinneringen te hebben over wie het nummer voornamelijk geschreven heeft. McCartney herinnert zich dat hij misschien het originele idee voor het lied had, maar dat het voor de rest gezamenlijk is geschreven. Volgens Lennon was het nummer vooral McCartneys idee, maar schreef hij het middenstuk van het nummer.

 

Op 6 juni namen The Beatles verschillende nummers op, waaronder Love Me Do. Die dag speelde Pete Best de drums. Na afloop van de sessie beluisterde George Martin de gemaakte opnamen. Martin was tevreden over de opnamen en besloot de groep een platencontract aan te bieden voor het Parlophone-label van EMI. Over één aspect was hij echter niet tevreden en dat was de kwaliteit van het drumwerk van Pete Best.

 

Toen de andere drie Beatles, John Lennon, Paul McCartney en George Harrison dit vernamen, drongen ze bij manager Epstein aan op het ontslag van drummer Best. Op 16 augustus 1962 werd Best ontslagen. Daarna werd Ringo Starr, drummer van de Liverpoolse band Rory Storm and the Hurricanes, gevraagd om de nieuwe drummer van The Beatles te worden. Ringo Starr had al vaker meegespeeld met de band, bijvoorbeeld tijdens afwezigheid of ziekte van Best.                                                   

 

 Andy White

Op 4 september gingen The Beatles voor de tweede maal naar de Abbey Road Studios om hun eerste single op te nemen. Die dag speelden ze ongeveer 15 takes van Love Me Do, ditmaal met Ringo Starr als drummer. George Martin was echter niet tevreden over Starrs drumspel van die dag. Daarom werd op 11 september nogmaals Love Me Do opgenomen. Ditmaal mocht Starr niet de drums spelen. De producent van die dag, Ron Richards, boekte sessiedrummer Andy White om de drums te spelen op Love Me Do. Die dag speelden The Beatles, met White op de drums, 18 takes van het nummer. De 18e take werd als beste take gezien en werd gemixt om op single uitgebracht te worden met "P.S. I Love You".

De single werd op 5 oktober 1962 in Groot-Brittannië uitgebracht.

Dit is de eerste single. Voor de aardigheid voeg ik er de versie van "Love me Do" met Pete Best bij.

Cliff Bennett And The Rebel Rousers (Parlophone GEP8923) - 1965

De geschiedenis van de popmuziek staat bol van de onrechtvaardigheden, van gemiste kansen en vooral van “would have beens”.
Een van hen is Cliff Bennett. Hij had slechts twee hitjes “One Way love”, een cover van de Coasters en de song die Paul McCartney schreef voor hem,  “Got to get you into my life”.  De versie van the Beatles staat op Revolver.

Ondanks deze eerder bescheiden geschiedenis hebben we toch te maken met een kanjer.

Cliff’s muziek moet worden gezien als een integraal onderdeel van de Britse jaren zestig muziek scene, al  was het maar eventueel door zijn bijzonder energieke optredens.

In 1957 reeds richtte Bennett de eerste versie van de Rebel rousers op. Zij trokken de aandacht van Joe Meek en namen verschillende singles op voor hem die Meek doorverkocht aan Parlophone.

Uiteindelijk kregen ze te maken met Brian Epstein die hun manager werd.

In 1964 kwam “One way Love” uit  (geschreven door Bert Berns en Jerry Ragovoy onder hun pseudoniemen Bert Russell en Norman Meade). De B Kant was “Slow Down”.

Begin 1966 waren ze de openingsact van de Beatles op hun laatste tour en Paul schreef “Got to get you into my life “ voor hen. Paul was zelfs producer van de opname.

Na de Rebelrousers ging Brian Bennet spelen in Toe Fat. Een aantal leden van de Rebel Rousers gingen naar Uriah Heep.

Deze prachtige EP is uit 1965.

The Klan – Fify the Fly (Palette PAL 22.029 M) 1967

De Klan was een Brusselse band gevormd in 1964.

De groep heette eerst “Les Ombres” , en bestond uit Jimmy Morgan (zang) , Kris Raymond (gitaar) en John Christopher-Luhr (bas).

Onder de naam Les Ombres maakte de groep een handvol singles zonder veel succes. In  1965 vindt  het platenlabel Palette dat het misschien geen slecht idee zou zijn om een wat hippere naam te kiezen voor de groep en stelt voor de naam te veranderen in “The Klan”.

Ze knippen hun haar, steken zich in modieuze pakjes, er komen wat wisselingen in de bezetting en …. de rest is geschiedenis.

Tegen 1967 heeft de groep reeds een aantal singles en een paar EP’s op zijn actief.

John Luhr zingt en wordt eigenlijk begeleid door sessiemuzikanten, belast zijn met blazers, strijkers enz. Het wordt een bijna barokke bedoening. De groep klinkt “very British” en mag gerust naast de groepen van die tijd staan.

De leden zijn dan : Luc Hensill (gtr, vcls) , Dany Longlegs (gtr) , Christopher John Lühr (bs, vcls)  en Jack Hitchin (drms)

De groep speelde in Brussel met Michel Polnareff, the Golden Earrings, en op 10 april 1967 staan ze in de Parijse Olympia (Musicorama voor Salut les Copains) met The Move, Geno Washington en ….The Rolling Stones.

De band zal een LP opnemen en maar daarna verdwijnen als zodanig. Hier kom ik later nog eens op terug.

Dit is mijn EP uit 1967.

Delaney & Bonnie & Friends

Delaney & Bonnie – meestal  genaamd “Delaney & Bonnie & Friends” - was een rock / soul revue met als blikvanger het singer/songwriters echtpaar  Delaney en Bonnie Bramlett.

"Delaney & Bonnie & Friends" was bijzonder invloedrijk. In de zgn. “Friends” zaten grootheden als  Eric Clapton, Bobby Whitlock, Duane Allman, Gregg Allman, George Harrison, Leon Russell, Dave Mason, Rita Coolidge, en King Curtis.

In 1970 namen ze een live album op “On Tour” met o.m. Eric Capton, die toen net vrij was na de split van zijn ter ziele gegane Blind Faith project. Bonnie en Delaney waren trouwens de openingsact voor Blind Faith in de US en Eric Clapton bracht heel wat tijd (te veel naar de goesting van Steve Winwood) door met de “Friends”.

Delaney Bramlett stierf in 2008.

Deze single is een extract uit die Liveplaat,  “On Tour”

Comin' Home

Superstar (Groupie)

 Eric Clapton, Bonnie en Delaney Bramlett, George Harrison.

 

The Beatles - Being For The Benefit Of Mr. Kite!

Op 31 januari 1967 waren The Beatles in Knole Park nabij de Engelse plaats Sevenoaks om daar opnamen te maken voor videoclips van Strawberry Fields Forever en Penny Lane. In een antiekzaak in Sevenoaks kocht John Lennon die dag een affiche waarop bekend werd gemaakt dat op dinsdagavond 14 februari 1843 het circus van Pablo Fanque de plaats Rochdale aan zou doen. Pablo Fanque, geboren als William Darby, was de eerste zwarte circuseigenaar van Groot-Brittannië.

Op het affiche wordt melding gemaakt van Mr. Kite, William Kite, een in die tijd beroemde circusartiest. Op het affiche wordt vermeld dat Mr. Kite zal koorddansen. Daarnaast vermeldt het affiche ook Mr. Henderson, die 21 salto's zal maken, en het beroemde paard Zanthus.

De tekst op het affiche vormde de inspiratie voor Being for the Benefit of Mr. Kite!.

Hoewel de liedtekst grotendeels overeenstemt met de tekst op het affiche, zijn er toch enkele kleine verschillen aan te wijzen. In de liedtekst springt Mr. Kite over mannen en paarden, door hoepels en een brandend okshoofd, terwijl op het affiche staat dat Mr. Henderson dit doet. Ook de plaats en dag waarop het circus gehouden zal worden verschilt. In het lied is het circus op zaterdag in Bishopsgate, terwijl op het affiche het circus op dinsdag in Rochdale is. Daarnaast heet het paard in het lied geen Zanthus, maar Henry. Ten slotte maakt Mr. Henderson in het lied geen 21 salto's, maar slechts tien

 
For the benefit of Mr. Kite
There will be a show tonight
On trampoline.

The Hendersons will all be there.
Later Pablo Fanques Fair;
What a scene.

Over men and horses, hoops and garders,
Lastly, through a hog's head of real fire;
In this way Mr. K will challenge the world.

The celebrated Mr. K
Performs his feat on Saturday
At Bishop's Gate.

The Hendersons will dance and sing
As Mr. Kite flies through the ring.
Don't be late!

Misters K and H assure the public
Their production will be second to none
And, of course, Henry the horse dances the waltz.

The band begins at ten to six
When Mr. K performs his tricks
Without a sound

And Mr. H will demonstrate;
Ten summersets he'll undertake
On solid ground.

They've been some days in preparation.
A splendid time is guaranteed for all
And tonight Mr. Kite is topping the bill. 

Fred Neil - Folk Songs

Fred Neil (Cleveland (Ohio), 16 maart 1936 - Summerland Key (Florida), 7 juli 2001) was een Amerikaans folkzanger en -componist. Hij werd in de jaren zestig bekend doordat anderen zijn composities vertolkten en er succes mee bereikten. Als artiest lukte het hem daarentegen niet om een carrière op te bouwen.

Lang voordat hij de "hit" maakte "Everybody's Talkin'" en voor hij de muziekbusiness verliet om het gedrag van de dolfijnen te gaan bestuderen, was Fred Neil een folkie uit Grenwich Village, een beetje een outcast, iemand die er niet echt bijhoorde.

Fred Neil begon dus in de New Yorkse wijk Greenwich Village, waar hij geregeld in onder meer Cafe Wha? optrad. Hij zong en bespeelde een 12-snarige gitaar. Naast de solo-optredens speelde hij in de vroege jaren zestig ook met anderen. Zo liet hij zich in 1961 een aantal keer begeleiden door Bob Dylan en Mark Spoelstra, kort nadat Dylan naar New York was verhuisd. Hij leerde tevens David Crosby kennen, die zich liet beïnvloeden door het gitaarspel van Neil.

In 1969 nam Harry Nilsson het door Neil geschreven liedje "Everybody's Talkin'" op. Het werd gebruikt in de door John Schlesinger geregisseerde film Midnight Cowboy (1969) en Nilsson scoorde er een grote hit mee. In de vroege jaren zeventig nam Neil afscheid van de muziekindustrie en in de daaropvolgende dertig jaar hield hij zich bezig met de preservatie van dolfijnen.

Dit is mijn (franse)  EP uit 1965. De tracks komen uit neil's album "Bleecker & MacDougal". John Sebastian speelt Harmonica (!)

Kris Ryan and the Questions - Don't play that song / Get on the right track (1964)

Kris Ryan & The Questions komen uit Manchester.

Ze maakten twee singles en een EP voor Mercury. Kris ging daarna solo en maakte een single.

Niet veel te vertellen dus maar deze groep was populair in Liverpool en speelde 33 keren in  de Cavern. 

 

 In the Cavern (1964)

Een memorabel optreden was dat met PJ Proby die ze begeleidden  in de New Brighton Tower Ballroom. Ze waren bijna evengoied als PJ maar de mensen waren voor hem gekomen ....

Deze single uit 1965 was een hitje maar verder dan dat kwamen ze niet.

Toch een knappe single, als je ’t mij vraagt.

Don't play that song (You Lied)

Get on the Right Track