woensdag 7 maart 2012

Mouloudji – Le Déserteur (1954)



Mouloudji – Le Déserteur (1954)
(Boris Vian/Harold Berg)

Opgenomen met het ensemble van Jimmy Walter, die laatste onder de schuilnaam Marcel Schu.

Boris Vian publiceert de song op 7 mei 1954, de dag dat Ðién Biên Phu valt. en Frankrijk voorgoed l’Indochine” verliest (het latere Vietnam).

Covers : Boris Vian (1955) [auteur met arrangeur Alain Goraguer van latere Gainsbourg-faam; hier onomwonden gericht aan "Monsieur Le Président"], Peter Blanker (1964) [in het NL; vertaling: Ernst Van Altena], Peter, Paul & Mary (1965) , Serge Reggiani (1966) , Richard Anthony (1966) , Sunlights (1966) , Joan Baez (1980)…..

Le Déserteur is een antimilitaristische open brief gericht aan de president van Frankrijk en dat raakte nogal wat zere tenen zo midden in de Indochina- en Algerije-crisis. De plaat was heel de Algerije-crisis lang verboden op de Franse nationale zenders, zelfs in de gekuiste versie (waarin de gendarmes te horen krijgen dat de deserteur niet gewapend is en dat ze hem dus mogen afknallen naar believen). Hoewel het een totaal ande

De versie van Mouloudji was reeds ge-auto-cencureerd. Hij had het over “Messieurs qu’on nomme grand” in de plaats van de directe aanspreking van Vian zelf “Monsieur le Président”. Toch wordt Mouloudji’s versie verbannen op de radio, tot in 1962.

Met de oorlog in Vietnam komt er een vernieuwde belangstelling voor anti-oorlogsliederen en wordt die goeie ouwe van Boris Vian van onder het stof gehaald.




Monsieur le Président
Je vous fais une lettre
Que vous lirez peut-être
Si vous avez le temps
Je viens de recevoir
Mes papiers militaires
Pour partir à la guerre
Avant mercredi soir
Monsieur le Président
Je ne veux pas la faire
Je ne suis pas sur terre
Pour tuer des pauvres gens
C’est pas pour vous fâcher
Il faut que je vous dise
Ma décision est prise
Je m’en vais déserter

Depuis que je suis né
J’ai vu mourir mon père
J’ai vu partir mes frères
Et pleurer mes enfants
Ma mère a tant souffert
Elle est dedans sa tombe
Et se moque des bombes
Et se moque des vers
Quand j’étais prisonnier
On m’a volé ma femme
On m’a volé mon âme
Et tout mon cher passé
Demain de bon matin
Je fermerai ma porte
Au nez des années mortes
J’irai sur les chemins

Je mendierai ma vie
Sur les routes de France
De Bretagne en Provence
Et je dirai aux gens:
Refusez d’obéir
Refusez de la faire
N’allez pas à la guerre
Refusez de partir
S’il faut donner son sang
Allez donner le vôtre
Vous êtes bon apôtre
Monsieur le Président
Si vous me poursuivez
Prévenez vos gendarmes
Que je n’aurai pas d’armes
Et qu’ils pourront tirer





Mouloudji
 

Boris Vian

Serge Reggiani

Peter, Paul and Mary
 

Peter Blanker
 



De vertaling van Ernst Van Altena, gezongen door Peter Blanker

Meneer de president,
´k schrijf u een brief bij deze,
die u wellicht zult lezen
hoewel u mij niet kent.
Vanmorgen kwam de post
mij met de oproep wekken
om naar het front te trekken
als vechter uitgedost.
Meneer al bent u groot,
u moet het mij vergeven,
maar ik schiet in dit leven
geen arme and´ren dood.
Al stelt het u teleur,
´k heb mijn besluit genomen
niet naar het front te komen.
Ik word een deserteur.

Mijn vader stierf als held
Mijn broers zijn eens vertrokken
In fraaie wapenrokken
Ze sneuvelden in ´t veld.
Mijn moeder huilde lang
Nu ligt ze onder de zoden
Daar kan geen bom haar doden
Daar is ze niet meer bang.
Toen ik gevangen zat
Heeft men mijn vrouw gestolen
Mijn hart, mijn trouw gestolen
En al wat ik bezat.
Nu sluit ik morgenvroeg
De deur af naar ´t verleden
´k Ga zwerven door het heden
Want zo is het genoeg.

Ik trek van noord naar zuid
Ik loop door zon en regen
en kom de mensen tegen
draag zo mijn boodschap uit:
Negeer het kil bevel
En weiger om te strijden
En weiger om te lijden
Blijf uit die oorlogshel.
Meneer de president
Waarom ons bloed te vragen?
Ga zelf uw leven wagen
Als u zo moedig bent.
Nee, ik draag geen geweer
Geef opdracht aan uw knechten
Mij niet te vast te hechten
Knal mij gewoon maar neer.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen